Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ του Πέτρου Κωστόπουλου με........ pkool.gr

Come Back

Αφού είδα το «παιδί» μου να πεθαίνει, άκουσα όσα δεν έχει ακούσει κανένας άλλος από «φίλους» και εχθρούς και αφού πέρασα ένα διάστημα θυμίζοντας κάτι από ζόμπι, νομίζω πως ήρθε η στιγμή να ξαναζωντανέψω. Και εγώ και το pkool. Κάτω από διαφορετικές συνθήκες, αλλά who cares. Το θέμα είναι να μπορείς να παίρνεις τη ζωή όπως σου έρχεται…

Από τον Πέτρο Κωστόπουλο

Πάνω που αρχίσαμε και πηγαίναμε καλά με αυτό το blog, μας ήρθε στο κεφάλι όχι μόνο οι συνέπειες που βλέπουμε γύρω, γύρω αλλά και ολόκληρο το κτήριο του ΔΝΤ. Εννοώ πάνω στην εταιρεία μου, πάνω σε εμένα, πάνω στους ανθρώπους που δούλευαν γύρω, γύρω. Το πρώτο πράγμα που παθαίνεις μέσα στην κρίση, είτε αυτή είναι προσωπική, είτε κοινωνική, είτε οικονομική, είναι ότι νταουνιάζεις. Για μένα η πτώχευση της ΙΜΑΚΟ ήταν, όπως είπα, σαν θάνατος ενός παιδιού μου. Το αποτέλεσμα ήταν να βρεθώ -εν πολλοίς είμαι ακόμα εκεί- σε μια κατάσταση ανασφάλειας, φόβου, κατάθλιψης και αβεβαιότητας. Όλο αυτό μαζί είχε σαν αποτέλεσμα -ανάμεσα σε όλα τα άλλα- και τον ευνουχισμό της σκέψης μου. Δεν μπορεί ο κόσμος να καίγεται και εσύ να γράφεις άρθρα στο pkool, παρότι τα αγαπάς περισσότερο απ’ οτιδήποτε έχεις κάνει τα τελευταία χρόνια. Έτσι το βούλωσα.

Δεν μπορούσα να σηκωθώ από το κρεβάτι, να σταθώ στα πόδια μου, -στην κυριολεξία όμως- θα μπορούσα και να γράψω; Για πολύ καιρό το βλέμμα ήταν απλανές απέναντι σε μια ανοιχτή οθόνη τηλεόρασης, η οποία δεν με ένοιαζε ούτε τι έπαιζε, ούτε ποιο κανάλι ήταν. Νομίζω ότι έρχεται ο καιρός σιγά, σιγά να ξαναζωντανέψουμε το pkool, όχι μόνο σαν μέσο προσωπικής έκφρασης, αλλά κυρίως σαν έναν ανδρικό site, όπως ήθελα να είναι από την αρχή. Πάντα είχα την αίσθηση ότι η εργασιοθεραπεία είναι το καλύτερο φάρμακο απέναντι σε πάσα νόσο και πάσα μαλακίαν. Άρχισα και να ξυπνάω, να ενεργοποιούμαι, όχι πάρα πολύ διότι μιας πτώχευσης μύρια έπονται για όποιον γνωρίζει. Τέλος πάντων, με αφορμή ότι σήμερα για πρώτη φορά βρέθηκα στην καινούρια μου δουλειά και μετά από 16,5 χρόνια σαν υπάλληλος πια, σκέφτηκα να ξαναμπώ στο pkool. Λέγονται πολλά περί αφεντικών και υπαλλήλων, αλλά δεν θα κάτσω να το αναλύσω ακόμα. Θα σταθώ σε ένα στοιχείο και όποιος θέλει το πιστεύει. Το έχω ξαναγράψει και στο παρελθόν και γινόταν δύσκολα πιστευτό. Από τη ημέρα που σχεδόν αναγκαστικά έγινα επιχειρηματίας, ενώ ήμουν μια ζωή υπάλληλος, έχασα την ψυχική μου ηρεμία. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα κέρδισα σε υλικά αγαθά, εφόσον η δουλειά πήγαινε πολύ καλά, αλλά νομίζω δεν πέρασε ούτε ένα βράδυ που η σκέψη για το μαγαζί και το πώς πηγαίνει, να μην μου χαλάει τον ύπνο. Άλλαξα, βάρυνα, έπρεπε να φοράω κοστούμι, να δείχνω σοβαρός, να υπερασπίζομαι τον τίτλο του εκδότη με ότι κι αν αυτό σημαίνει. Είναι άλλωστε γνωστό ότι ζούμε στην πιο σοβαροφανή χώρα της Ευρώπης. Το έλεγα στα παιδιά που δουλεύαμε μαζί και πίστευαν ότι λέω μαλακίες. Τώρα που έχω μείνει κάτω από τα συντρίμμια, ίσως κάποιοι να με καταλάβουν λίγο περισσότερο.

Δεν μπορεί να είσαι ταυτόχρονα, το θεωρώ και κανόνα χωρίς εξαίρεση, ένας δημιουργικός άνθρωπος και μαζί να σκέφτεσαι τα τάλιρα και πόσα θα κονομήσεις. Είναι δύο έννοιες που δεν συναντώνται. Έστω κι αν κάποιοι θέλουν να στο χρεώσουν… Αισθάνθηκα λίγο περίεργα μπαίνοντας σε ένα καινούριο γραφείο και άρχισα να φτιάχνω το χώρο που μου έδωσαν. Δεν έχω θέα αλλά δεν πειράζει. Θέλω να κολλήσω μια από αυτές τις παλιές κιτσάτες αφίσες της Καραϊβικής. Ξέρω ότι θα ‘ναι αλλιώς… Πρέπει να δίνεις αναφορά, να είσαι αποτελεσματικός, κάτι καλό να κάνεις για να αποδείξεις στους ανθρώπους που σε εμπιστεύτηκαν ότι άξιζε τον κόπο. Με λίγα λόγια, όπως την πάρεις έρχεται η ζωή. Από τα χαμηλά στα ψηλά, απ’ τα ψηλά στα χαμηλά και από κει όπου βγάλει ο δρόμος…

Πηγή:Αγαπημένο μου blog jenny.gr

Διαβάστε περισσότερα στο pkool.gr

Η ΕΘΝΙΚΗ ΠΟΛΟ....στους ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ του2012!!!!!!!!!!!!!

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες η εθνική πόλο ανδρών

Επικράτησε 10-6 του Καναδά και εξασφάλισε τη συμμετοχή για το Λονδίνο 2012

Για ένατη σερί φορά (και 14η συνολικά) η εθνική ομάδα πόλο ανδρών θα δώσει το «παρών» σε Ολυμπιάδα. Το ελληνικό συγκρότημα πέτυχε σπουδαία νίκη (10-6) στο προολυμπιακό του Εντμοντον επί του γηπεδούχου Καναδά και εξασφάλισε την πρόκριση για το Λονδίνο 2012.

Κορυφαίος για την εθνική ομάδα, που πραγματοποίησε καταπληκτική εμφάνιση, ήταν ο Γιώργος Αφρουδάκης με τέσσερα γκολ και εξαιρετική άμυνα.

Τα οκτάλεπτα: 2-1, 2-1 4-3, 2-1

Ελλάδα (Αντριτς): Δεληγιάννης, Μυλωνάκης 1, Μιράλης, Κοκκινάκης, Χατζηθεοδώρου, Θεοδωρόπουλος 3, Χρ. Αφρουδάκης 1, Δελακάς, Γ. Αφρουδάκης 4, Φουντούλης, Μουρίκης 1, Βουλγαράκης, Καραμπέτσος.

Καναδάς (Γιοβάνοβιτς): Κονσταντίν-Μπικάρι 2, Γκράχαμ 2, Φέλντχαμ 1, Μπόιντ 1.

Τα δύο παιχνίδια που απομένουν πλέον στο Εντμοντον (το πρώτο εναντίον του Μαυροβούνιου στον ημιτελικό στις 00.40 τα ξημερώματα της Κυριακής) είναι διαδικαστικού χαρακτήρα.

Η 12άδα των Ολυμπιακών
Οι χώρες που θα εκπροσωπηθούν στο τουρνουά υδατοσφαίρισης ανδρών στους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι οι εξής:

ΕΛΛΑΔΑ

Σερβία

Ιταλία

Ουγγαρία

Κροατία

Ισπανία

Ρουμανία

Μαυροβούνιο

Μ. Βρετανία

Κίνα

Αυστραλία

ΗΠΑ

Πηγή:tovima.gr

Ταινία: 50 / 50 (Video)

50/50

Σκηνοθεσία: Τζόναθαν Λεβίν

Πρωταγωνιστούν: Τζόζεφ Γκόρντον Λέβιτ, Σεθ Ρόγκεν, Άνα Κέντρικ

Μόλις είκοσι και κάτι, ο Ανταμ μαθαίνει ότι πάσχει από καρκίνο. Αποφασίζει όμως να μην το βάλει κάτω και με τη βοήθεια του φίλου του Κάιλ αντιμετωπίζει την ασθένεια, με χιούμορ κι αισιοδοξία.

Η προσπάθεια να γίνει ανάλαφρο ένα ακόμη χολιγουντιανό δράμα με πρωταγωνιστή τον καρκίνο χωλαίνει στη σύλληψη και την εκτέλεση. Τα ίχνη της κωμωδίας στην ταινία είναι λειψά, καθώς ο μοναδικός που ξεφεύγει απο τη μονότονη έως πένθιμη συμπεριφορά είναι ο φίλος του Άνταμ, ο Κάιλ, ο οποίος αναγκαστικά μεταφέρει την απαιτούμενη ενέργεια, καθώς και τα τικ (και τρικ) του πληθωρικού Σεθ Ρόγκεν. Ο Κάιλ αναμοχλεύει τις σχέσεις του Άνταμ, τονώνει την αυτοεκτίμησή του, τον ξεκουνάει απο την καθίζηση που ούτως ή άλλως έχει ο κολλητός του. Ο Γκόρντον-Λέβιτ είναι πάντα ένας υπολογίσιμα ψύχραιμος, απλός ηθοποιός της νέας γενιάς, αλλά εδώ παρουσιάζεται αποχυμωμένος και υποκριτικά παθητικός. Το 50/50 έλαβε διακρίσεις στην αρχή της σεζόν για το σενάριο του πρωτάρη Γουίλ Ράιζερ, που βασίζεται σε πραγματική ιστορία, αλλά τίποτε δεν ανατρέπει το προδεδικασμένο φινάλε και το γεγονός πως μια πραγματική κωμωδία επί του θέματος θα όφειλε να εμπλέξει, μέσω του σεναρίου, όλα τα μέρη και όχι μόνο τον σεξομανή και βέβηλο φίλο του ασθενούς. Και παρά τις ενδιαφέρουσες στιγμές αμήχανου ρεαλισμού, το στόρι λοξοδρομεί προς την κατεύθυνση του χλιαρού, αναληθοφανούς αισθηματικού δράματος ανάμεσα στον Άνταμ και την κοπέλα που τον υποστηρίζει ψυχολογικά (την υποδύεται η Άνα Κέντρικ του Up in the air).

Γράφει:Θοδωρή Κουτσογιανόπουλο
Πηγή:lifo.gr

Ηλίθιος: Μια θεατρική παραγωγή διάρκειας έξι ωρών

 

Ήταν Μάρτιος του 2007 όταν ο επικεφαλής της τότε Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού επιχείρησε να συστήσει στο κοινό τον Ηλίθιο στήνοντας μια παράσταση αποτελούμενη από δύο μέρη συνολικής διάρκειας έξι ωρών. Ο λόγος για τον Στάθη Λιβαθινό και το τόλμημά του, το οποίο στέφθηκε με επιτυχία... Πέντε χρόνια αργότερα ο σκηνοθέτης βγάζει από το χρονοντούλαπο εκείνη την παραγωγή και την παρουσιάζει ξανά από τις 19 Απριλίου και έως τις 20 Μαΐου στο θέατρο Ακροπόλ.
Ο Ηλίθιος, ένα από τα σημαντικότερα μυθιστορήματα του Ρώσου συγγραφέα, γράφτηκε το 1868-69 και κατατάσσεται μεταξύ των έργων που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ο Ντοστογιέφσκι ασχολείται με ένα θέμα που -ειδικά στην εποχή μας- είναι εξαιρετικά επίκαιρο: Πώς ένας αγνός, άφθαρτος, ανυστερόβουλος και ακοινώνητος άνθρωπος εισβάλλει σε ένα αλλοτριωμένο κοινωνικό περιβάλλον, με δραματικές συνέπειες τόσο για τον ίδιο όσο και για εκείνους τους οποίους συναναστρέφεται.
Στην τωρινή παραγωγή ο σκηνοθέτης διατηρεί το βασικό κορμό του θιάσου του 2007, με ορισμένες ωστόσο διαφοροποιήσεις, ενώ και φέτος το επτακοσίων σελίδων έργο παρουσιάζεται σε δύο μέρη, τα οποία ωστόσο είναι αυτοτελή.
Στο ρόλο του Μίσκιν θα είναι ξανά ο Βασίλης Ανδρέου, ενώ τη σαγηνευτική Ναστάζια Φιλίποβνα θα υποδυθεί και πάλι η Μαρία Ναυπλιώτου. Η μετάφραση είναι του Άρη Αλεξάνδρου, η δραματουργική επεξεργασία του Σάββα Κυριακίδη, σε συνεργασία με τους ηθοποιούς της παράστασης, τα σκηνικά και τα κοστούμια επιμελείται γι΄ άλλη μια φορά η Ελένη Μανωλοπούλου, τη μουσική υπογράφει ο Θοδωρής Αμπαζής και τους φωτισμούς ο Αλέκος Αναστασίου.
Παίζουν οι Δημήτρης Ήμελλος, Μελέτης Ηλίας, Στέλιος Ιακωβίδης, Κόρα Καρβούνη, Νίκος Καρδώνης, Νεφέλη Κουρή, Δαβίδ Μαλτέζε, Πηνελόπη Μαρκοπούλου, Δημήτρης Μυλωνάς, Μαρία Σαββίδου, Χρήστος Σουγάρης, Φωτεινή Τιμοθέου, Άρης Τρουπάκης, Σπύρος Τσεκούρας, Σοφία Τσινάρη, Γιώτα Φέστα, Γιώργος Χριστοδούλου.

Πού: Θέατρο Ακροπόλ, Ιπποκράτους 9-11 τηλ.: 210 3643700.
Πότε: Aπό 19 Απριλίου έως και 20 Μαΐου: Τετάρτη στις 17.00 το Α' μέρος & στις 21.00 το Β' μέρος, Πέμπτη στις 20.30 το Α΄ μέρος, Παρασκευή στις 20.30 το Β΄ μέρος (Παρασκευή 20/4 & 27/4 το Α' μέρος), Σάββατο στις 17.00 το Α' μέρος & στις 21.00 το Β' μέρος, Κυριακή στις 15.00 το Α' μέρος & στις 19.00 το Β' μέρος.
Πόσο: € 20 (πλατεία), € 15 (εξώστης). Με την αγορά εισιτηρίων και για τα δύο μέρη έκπτωση € 5 για κάθε μέρος.

Πηγή:elle.gr

Φέτος ΤΟ ΠΑΣΧΑ μη βάψετε αυγά αλλά...κοτοπουλάκια

Φέτος μη βάψετε αυγά αλλά... ολόκληρα τα κοτόπουλα!

Η πασχαλινή φρενίτιδα στις Ηνωμένες Πολιτείες οδηγεί σε νέες... καλλιτεχνικές προτάσεις για τον εορτασμό του Πάσχα.

Μια εναλλακτική πρόταση πασχαλινής... διακόσμησης έρχεται από την άλλη όχθη του Ατλαντικού. Αντί για πασχαλινά αυγά, βάψτε ολόκληρο το κοτοπουλάκι! Μάλιστα οι «πιστοί» της νέας τάσης, μας καλούν να επιστρατεύσουμε τη φαντασία μας και να μην περιοριστούμε στο κλασσικό κόκκινο αλλα να επεκταθούμε σε όλη την παλέτα, από φωσφοριζέ κίτρινο μέχρι μωβ!

Η βαφή γίνεται είτε με ενέσιμη μορφή όταν το πτηνό είναι ακόμη έμβρυο μέσα στο αυγό είτε με σπρέι μόλις το κοτοπουλάκι βγει από το αυγό. Οι εκτροφείς των... πολύχρωμων πτηνών υποστηρίζουν ότι η βαφή είναι απολύτως ακίνδυνη, ωστόσο οι φιλοζωικές οργανώσεις δεν φαίνεται να εστερνίζονται την άποψή τους...

Πηγή:iefimerida.gr